Interview Dolf de Vries ” Ik was een naief Kind

In het kader van ” Auteur van de maand” mocht The New Royalty World Dolf de Vries interviewen. Dit alles natuurlijk rond zijn nieuwste boek ” Vrucht van de leugen”. Dus gingen we op weg naar Dolf gewapend met de memorecoder en de vragenlijst….Lezen jullie mee?

Voor diegenen die u nog niet kennen (Bijna onmogelijk dat de mensen u niet kennen met alle successen etc op uw naam) . Wie is Dolf de Vries?

Goh ja wie is Dolf de Vries, ik ben een combinatie van acteur/schrijver. Op de middelbare school begon de liefde voor toneelspelen, mijn eerste rol was in “Gijs de Postbode”, geen titel waarvan je zegt nou nou. Maar toch vond ik het heerlijk, voornamelijk omdat je kon vluchten in een ander, mensen zagen je niet als Dolf maar als de personage die je speelde. Naar de toneelschool gaan was dan ook een vlucht, iedereen zei altijd jij gaat naar de toneelschool, dus dan zal het wel zo zijn was mijn gedachtegang daarin.

Ook had ik al jong de behoefte om te schrijven, dat heeft er altijd ingezeten. Nu ik wat ouder ben is het acteren minder en het schrijven wat meer. Dus op je vraag wie is Dolf de Vries is mijn antwoordt verder : ” Een kind,naief ,geboren in een milieu, zwaar christelijk waar ik me al heel jong niet in thuis voelde en die daarom vluchtte in een droomwereld van acteren en schrijven.

Niet onsuccesvol… Hoe kijkt u daar zelf tegenaan?

Ik ben soms verbaasd over de reacties van de mensen.Ik kijk er met een glimlach op terug. Ik heb me geen roem laten aanmeten door de bladen. Ik ben gewoon hetzelfde als mijn overbuurman. Heb toevallig een artistiek beroep gekozen, en dat beroep brengt met zich mee dat de mensen naar je komen kijken of je boeken lezen.

Ik heb natuurlijk ook wel een portie geluk gehad, zoals met Soldaat van Oranje, dat was perfect gecast door Paul Verhoeven.Ondanks de kleine rol. Zelfde geldt voor de film Zwartboek.

Vrucht van de leugen” is uw nieuwste boek. Hoe bent u op het idee gekomen?

Het idee van mijn nieuwste boek “Vrucht van de leugen” speelde al zo een 40 jaar op de achtergrond.Het was altijd aanwezig. Na het overlijden van mijn vrouw kreeg het meer gestalte, zeker om de leegte en stilte tegen te gaan. Ik wilde bezig blijven, schrijven, eten, schrijven die disipline houden.Ik heb hard gewerkt aan het boek, het is een ander soort boek dan men van mij gewend is.

Basis van het boek zijn David en Harko. Daarnaast gaat het boek ook een beetje om de relatie vader en zoon. Dat gedeelte is een afspiegeling van mijn eigen relatie met mijn vader, die niet goed was. Daar wilde ik over schrijven. Ik heb dat lang tegengehouden omdat mijn vrouw dan telkens zei ” je gaat toch niet weer over die christelijke jeugd schrijven..”. Zoals gezegd hard gewerkt aan het boek, veel stukken er uit gelaten, ook mooie stukken. Schrijven is schrappen. Ik denk dat iederen schrijver wel put uit zijn eigen leven, al is het maar 1 onderdeel. Zo ” Vrucht van de leugen” is voor een groot deel verzonnen, maar er zitten bij het jeugdgedeelte autobiografische gedeelten.

Welke voorbereidingen en onderzoeken heeft u gedaan voor ” Vrucht van de leugen”?

Vanaf het moment dat je een basis idee hebt, leef je anders. Alles wat in je omgeving gebeurt neem je extra waar. Om een voorbeeld te geven: Er komt een vrouw voorbij in je fantasie en toen kwam jij ( Elma The New Royalty World) binnen met rode schoenen. Daar maak ik dan een aantekening van omdat ik dan denk ” Dat is leuk, dat had ik nog niet”…Dan ga ik op die schoenen door met een mix van eigen herinerringen overal vandaan en dan langzaam vormt die figuur zich.

Fasinerend aan schrijven is dat er dingen gebeuren die je niet in de hand hebt. Het is leuk als die mensen voor je gaan leven vanuit het oogpunt van de schrijver. Tevens fasinerend is ook dat het ook meteen weer ophoudt zodra het laatste woord geschreven is. Ik kijk daar niet meer op terug. Zo bereid ik dus mijn boek voor. Waarnemen en opslaan. Het radertje daar altijd op volle toeren.

Heeft u een favoriete plek om aan een boek te werken?

Als ik een idee zoek of vast zit heb ik inderdaad wel enkele plekken waar ik dan graag zit. Bijvoorbeeld op het Binnenhof hier in Den Haag, bakje koffie erbij. Het zijn altijd plaatsen waar veel mensen komen. Eigenlijk gewoon mensen kijken. Dan komt er vaak wel wat, zoals eerder gezegd als je bezig bent met een boek leef je anders. Dat boek is gewoon altijd aanwezig. Als je ergens eet, of met vrienden bent. Vrienden zeggen me ook wel eens dat ze het aan me ogen zien als ik niet meer luister. Dat vind ik soms erg vervelend want ze moeten alles weer opnieuw vertellen. Altijd mensen kijken, waarnemen.. zoals eerder gezegd dat radertje draait door.

Wat las u graag als kind? Welke schrijver?

Alle bekende dingen zoals Winnetou. Toen in op het gymnasium met ander jongeren terecht kwam was dat een geluk, die bleken ook allemaal erg graag te lezen. Ik las dus erg veel als kind, Leende de boeken van klasgenoten. Onlangs las ik nog ” Misdaad en Straf” in de nieuwe vertaling, daar dat ik ook al gelezen toen ik 17 jaar was. Eigenlijk was dat toen geen boek voor mij, was geen intellectueel kind, maar werd meegezogen door de anderen. Zo begon ik lezen nog leuker te vinden, in het begin om mee te kunnen praten, zelfs van boeken die ik niet gelezen had, bestempelde ik toch als gelezen. De liefde voor lezen was er wel gewoon, ik heb ook altijd een boek bij me, ik lees eigenlijk altijd.

Welke boeken leest u nu zelf graag?

Ik lees vreselijk graag geschiedenis, lees ook graag een deel van de Nederlandse Schrijvers. Vooral omdat ik bij de tijd wil blijven, ook voor mijn kinderen en kleinkinderen, maar ook als je ouder wordt je niet opsluiten, bijblijven, dus lees ik ook veel politiek. Ben politiek bewust, kan me opwinden over het klimaat mede omdat oudere mensen vaak zeggen ” Oh maak ik niet meer mee” . Dat vind ik geen verstandig standpunt, want je kan ook denken ” goh die arme kleinkinderen van me” . Dus ik lees veel, actueele zaken en vooral geschiedenis.

Wat is het laatste boek wat u las?

Heb laatst een boek van schrijver uit Columbia gelezen, Een boek waar veel liefdesscene´s in voorkwamen, zelf zou ik me daar nooit op zo een manier aan wagen, maar hoe deze auteur dat beschrijft…

Zelf hou ik me verre van dat, al krijg ik soms wel te horen dat mijn nieuwste roman “Vrucht van de leugen” wel veel seks bevat. Dan denk ik ” Wat krijgen we nu?” Als ik schrijf dat mensen naar boven gaan, bedoel ik daar verder niks mee.. Dat is dan meer aan de fantasie van de lezers, Ik zou dat niet eens kunnen schrijven, daar ben ik denk ik te preuts voor.

Maar ik kan dus erg genieten van hele goede schrijvers, hoe sommige zinnen opgebouwd zijn, dat is puur genieten! Aan de andere kant kan ik me ook enorm druk maken als ik een besteller lees waarvan ik dan toch denk wat een vuilspuiterij of oninteressant, dan vraag ik me af hoe kunnen daar nu 100.000 van verkocht worden. Wat lezen de mensen eigenlijk en snappen ze het allemaal wel….

Hoe komt u aan uw onderwerpen/ ideeen voor uw boeken?

Ik ben een ontzettende prater, geinteresseerd in mensen, hou van goede gesprekken met mensen, bijvoorbeeld spontaan tijdens het boodschappen doen. Na zo een goed gesprek kom ik als een gelukkig mens thuis.Ik maak van die gesprekken aantekeningen, maar of het ooit gebruikt wordt dat weet je nooit.Het zou zo maar eens kunnen gebeuren…Ik denk dat iedere schrijver nooit niet schrijft, je kan gewoon niet zeggen vandaag schrijf ik niet. Als antwoordt op je vraag: Ik ben dus erg geconctreerd op mensen.

Welk of wat voor soort boek zou u ooit nog eens willen schrijven?

Ik zou nog graag eens een heel mooi, lief boek willen schrijven met een simpele verhaallijn. Ik zit er nu ik weduwnaar wel over te denken daar iets mee te doen. Er is natuurlijk al veel over dit onderwerp geschreven, maar er komt toch zoveel meer bij kijken, hoe bijvoorbeeld je kinderen en kleinkinderen ineens naar je kijken nu alleen bent. Maar ook komische dingen zoals als mensen op bezoek komen en je zegt “kom binnen, bakje koffie, zeg wat ik vandaag nu toch meemaakte…” Daar kunnen mensen een vraagteken bij zetten. Dit omdat de buitenwereld een verwachtingspatroon voor ogen hebben waar je aan moet voldoen. Als je dat doorbreekt weten de mensen daar moeilijk mee om te gaan en kunnen dan wegblijven. Dat vind ik fasinerend.Ik weet natuurlijk niet om het me gaat lukken en of het er dus van komt.

Momenteel maak ik aantekeningen voor korten verhalen. Het Korteverhaal vind ik Nederland erg ondergewaardeerd.De Engelsen zijn daat veel beter in. Ik hoop dus dat ik zal blijven schrijven.

Wat is uw volgend project? Wat kunnen we in de toekomst nog van u verwachten na “Vrucht van de leugen”?

Zoals gezegd ben ik bezig met aantekeningen voor korte verhalen. Ik wil blijven schrijven, en ik heb het geluk bij een Uitgeverij te zitten die er oog voor hebben. Mijn reisboeken hebben altijd goed verkocht, maar men kent mij niet zo goed als een roman schrijver, dus veel zal afhangen van de Roman ” Vrucht van de leugen”. Er zijn maar weinig mensen die zeggen ” Oh Dolf De Vries, daar heb ik een reisboek van, laat ik ook maar de Roman kopen.” Werkte het maar zo.

Bij schrijven draait het om de essentie van het verhaal. Denk dat dat goed gelukt is bij ” Vrucht van de leugen”. Ik krijg gelukkig positieve reacties op ” vrucht van de leugen” .

The New Royalty World dankt Dolf de Vries voor het interview, zijn gastvrijheid, het was een hele bijzondere ervaring. Natuurlijk gaat mijn dank ook uit naar Uitgeverij Elmar voor het organiseren van het interview.

Eén reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s